بالاخره یاد می گیری...


عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

براي اطلاع از آپيدت شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود



کلبه ای خواهم ساخت دوراز دهکده ی درهم خلق کلبه ای محو تماشای امید برسر تپه ی عشق و نه محصور حصار مهر از هر طرفش جاری باد و نه سقفی تا ماه شب به مهمانی باران آید و نسیم بر سراپرده دل بوسه زند کلبه ای خواهم ساخت بربلندای صفا تا که با چشمک ابر خیس دیدار شود کلبه ای خواهم ساخت ماه را حس بکند شاید این کشتی شهر غرق در خواب شوند ماه بر چهره ی شان تابد و مهتاب شوند کلبه ای خواهم ساخت و عروسکها را به شما خواهم داد تا که با مردم شهر هیچ بازی نکنید

تبادل لینک هوشمند

برای تبادل لینک ابتدا ما را با عنوان kolbehtanhaei و آدرس kolbehtanhaei.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.







نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

آمار وب سایت:  

بازدید امروز : 4
بازدید دیروز : 0
بازدید هفته : 5
بازدید ماه : 500
بازدید کل : 2748
تعداد مطالب : 115
تعداد نظرات : 136
تعداد آنلاین : 1



ابزار نمایش عکس تصادفی














کد های افکت تصاویر


آمار مطالب

:: کل مطالب : 115
:: کل نظرات : 136

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 1
:: تعداد اعضا : 2

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 4
:: باردید دیروز : 0
:: بازدید هفته : 5
:: بازدید ماه : 500
:: بازدید سال : 1460
:: بازدید کلی : 2748

RSS

Powered By
loxblog.Com

جالب است:ثبت احوال همه چیز را در شناسنامه ام نوشته است جزاحوالم را...

بالاخره یاد می گیری...
دو شنبه 5 مرداد 1394 ساعت 19:49 | بازدید : 239 | نوشته ‌شده به دست ஐ farnaz ஜ | ( نظرات )

 

 

 

 

 

 

بالاخره یاد می گیری

از یک دوستت دارمِ ساده، برای دلت یک خیالِ رنگارنگ نبافی...

که رابطه یعنی بازی و اگر بازیگری نکنی، می بازی...

که داستان های عاشقانه، از یک جایی به بعد رنگ و بوی منطق به خود می گیرند...

که سر هر چهار راهِ تعهد، یک هوسِ شیرین چشمک می زند...

یاد می گیری

.. که خودت را دریغ کنی تا همیشه عزیز بمانی...

که آدم جماعت چه خواستن های سیری ناپذیری دارد...و چه حیله هایی برای بدست آوردن...

که باید صورت مسئله ای پر ابهام باشی، نه یک جوابِ کوتاه و ساده...

که وقتی باد می آید باید کلاهت را سفت بچسبی، نه بازوی بغل دستی ات را...

روزی می فهمی

در انتهای همه گپ زدن های دوستانه، باز هم تنهایی...

و این همان لحظه ای ست

که همه چیز را بی چون و چرا می پذیری 

با رویی گشاده

و لبخندی که دیگر خودت هم معنی اش را نمی دانی !!!




|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


نام
آدرس ایمیل
وب سایت/بلاگ
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

آپلود عکس دلخواه: